افق روشن

   روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد

     و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

                 روزی که کم ترین سرود

                           بوسه است

      و هر انسان برای هرانسان برادریست

  روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند

                       قفل افسانه ایست

              وقلب برای زندگی بس است

 روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

  تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی

    روزی که آهنگ هر حرف ، زندگی است

تا من به خاطر آخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبرم

                روزی که هر لب ترانه ایست

                تا کم ترین سرود بوسه باشد

         روزی که تو بیایی ، برای همیشه بیایی

            ومهربانی با زیبایی یکسان شود

     روزیکه ما دوباره برای کبوترهای مان دانه بریزیم ...

                    و من آن روز را انتظار میکشم

                        حتی روزی که دیگر

                                     نباشم